İnsan bazen ne yapacağını karıştırıyor garip oluyor. Böyle söylemek istediğin şeyleri söyleyemiyorsun. Söylemek istemediğin şeyleri söylüyorsun. Engel olamıyorsun işte.
Hafiften salaklaşıyo insan. Garip garip gülümsüyorsun...
Dün geldi böyle bir durum başıma. Ramçonun evdeyim. Artık yatma vakti gelmiş. Bütün gece hasret kalacağım tütünümü içtim tuvalete doğru yollandım.
Kapıyı açtım içeri girince garip bir şekilde ağzıma birkaç söz yapıştı. "Ağrı dağın eteğinde uçan güvercin olsam..." diye. Devam ettim bir süre sonra dedim kendi kendime "Ne oluyo ya?" diye.
Söylemeyi bıraktım ama o rahatsızlık içime oturdu bir kere. Sonra hafif bir gülümseme, "Bırak gitsin.." lafı ve o doğaçlama hayata devam sinyali.
Yaşa be dünya yaşa!!!!
