27 Şubat 2010 Cumartesi

Son günü bugün benim hayatımın...


Son günü bugün benim hayatımın
Ve emin ol hiç şaka havamda değilim...
Çünkü bundan başka bir gösterisi yok artık silüetine yandığımın kaderinin,
Daha ne kadar acı ile baş etmemi istediğini bile bilmediğim Allah'ımın takdiri diyelim ve geçelim...
Sözcükleri kıskandırp gözlerimizle en güzel sohbetleri edelim,
Çünkü...
Son günü bugün benim hayatımın
Ve emin ol hiç şaka havamda değilim...

Sabahın ilk ışıklarını ellerimle toplayıp saçlarına taktığım günden beri,
Biliyorsun çok seviyorum seni,
Ancak yetmiyor artık sadece uzaktan sevmesi,
Hep bir "kaderci evcilik" oyununda,
Şehir dışında çalışan baba figürü kıvamında takıla takıla,
Çok üzüldüm be güzelim...
Ve şimdi yavaş yavaş gitmeliyim
Çünkü...
Son günü bugün benim hayatımın
Ve emin ol hiç şaka havamda değilim...

Hiç şaka yapmadığımdan değil asabiliğim
Ve asabilik bana yakıştığından değil sözde artisliğim
Hiç kimseye senin gözlerine baktığım gibi bakamadığımdan bu derdim, bu kederim...
Ben seni hep sevdim ve senin bundan olmadı hiç haberin...
Hep bir uzakta, hep bir Ankara griliğindeki nefesim,
Emin ol işte şimdi tükenmek üzereyim...
Çünkü...
Son günü bugün benim hayatımın
Ve emin ol hiç şaka havamda değilim...