Kimseyi böylesi sevmemişti sanırım kardelen güneşi sevdiği kadar...

İşte o gün vaçgeçmişti herşeyden kardelen tek başına ağlamayı seçmişti. Başkaları gibi boyun eğmeyi yada birilerinin gölgesinde ölmeyi değil "aşkının uğruna yanmayı" seçmişti.

"Sarı düşlerden vazgeçtim artık.." dediği bir anda tekrar tutulmuştu o düşlere. Hem bir yandan dertli hemde bir yandan sevinçli. Ne hissedeceğini bilmeyen bir haldeydi çünkü "ÇOK AŞIKTI!"

İşte şimdi tüm aşkların bittiğini anladı küçük kardelen. Kimse için açmamıştı yapraklarını ama sadece onun için açmıştı. Öleceğini bile bile, son bir kez görmek için güneşi sıyrıldı kar taneciklerinden ama beyhudeydi çabası çoktan bitmişti herşey. Ama akıllarda sadece şu sözcükler kalmıştı;

En çok sevdiğinden gelir en büyük acılar,
Kimseyi böylesi sevmemişti sanırım kardelen güneşi sevdiği kadar...